بانک مقالات ضدشیطان پرستی ، ضد فراماسونری ،ضد اومانیسم وضد صهیونیسم anti666
اندكی صبر ظهور نزدیك است...

بزرگ مردتاریخ

جستجو
لوگو دوستان

 پایگاه مقاومت بسیج نصر
جعبه حدیث

موضوع: اطلاعات عمومی -روانشناسی -


در این مقاله به بررسی تولید، توزیع و مصرف موسیقی رپ در ایران می‌پردازیم. در پایان با استفاده از بعضی نظریات بوردیو به خصوص مفاهیم میدان، عادت‌واره، سلایق و تمایز او داده‌های موجود را تحلیل می‌کنیم.



تولید
تولید و انتشار آلبوم و قطعه‌های موسیقی که پیش از این علاوه بر پیچیدگی‌های روند کسب مجوز و تهیه آلبوم، در انحصار شرکت‌های خاصی بود دگرگون شده و امروز هر شهروند با کم‌ترین سطح دانش و امکانات می‌تواند در نقش یک تولیدکننده ظاهر شود. همین گسترده شدن طیف تولیدکنندگان قطعه‌های رپ است که باعث گستردگی موضوعات و مفاهیم مطرح شده در موسیقی رپ می‌شود. از آنجایی که جوانان ایرانی به گروه‌های اجتماعی، فکری، قومی و طبقاتی متفاوتی تعلق دارند و تفکرات آنها دغدغه‌ها و اندیشه‌های گسترده‌ای را شامل می‌شود، در موسیقی رپ که از معدود عرصه‌های بی‌واسطه بازنمایی این اندیشه‌ها و تفکرات است با موضوعات گسترده و بسیار متنوعی روبرو هستیم. موضوعاتی که هر کدام ریشه در مسئله‌ای اجتماعی دارند و موقعیت اجتماعی خاصی را توصیف و روایت می‌کنند که ذهن تعدادی از جوانان جامعه را اشغال کرده است.

نکته‌ی قابل توجه در سبک موسیقی رپ، آوانگاردهای آن هستند که در مورد اینها باید گفت که به علت شناخت کم از علم موسیقی و همچنین شناخت کم از رپ جهانی این آوانگاردها با کمترین امکانات و به صورت سعی و خطا شروع به تولید این سبک موسیقی کردند و توانسته‌اند رپ فارسی را با پیشرفت قابل ملاحظه‌ای مواجه سازند. بر اساس بعضی آمارهای رسمی و غیررسمی چیزی حدود هزار تا دوهزار خواننده‌ی آماتور و حرفه‌ای رپ فارسی در کشور وجود دارد که این تعداد روز به روز در حال افزایش است (خادمی).
در ایران تولید موسیقی رپ عمدتا به صورت زیرزمینی صورت می‌گیرد. در چشم انداز جهانی موسیقی زیرزمینی به آن نوع موسیقی اطلاق می‌شود که بر خلاف جریان تجاری رایج در صنعت موسیقی حرکت می‌کنند. بدین معنا که گروه‌های فعال در این حوزه ترجیح می‌دهند استقلال هنری خویش را حفظ کرده و از نظر ذائقه‌ی هنری دنباله‌روی شرکت‌های بزرگ موسیقی نشوند. اما در ایران موسیقی زیرزمینی تعریف دیگری دارد. در واقع در ایران هر قطعه‌ی موسیقی که نتواند مجوز وزارت ارشاد برای ورود به بازار رسمی را بگیرد، موسیقی زیرزمینی نام می‌گیرد و گروه‌های تولیدکننده‌ی این نوع موسیقی‌ها را گروه‌های زیرزمینی می‌گویند. البته عدم اعطای مجوز به یک قطعه‌ی موسیقی و زیرزمینی شدن آن، دلیلی بر تکثیر و توزیع آن موسیقی در تعداد محدود و کم مخاطب بودن آن نیست، بلکه برعکس بعضی قطعات موسیقی زیرزمینی رکورد تکثیر در کشور را شکسته‌اند (خادمی).

به نظر حسین قاضیان (جامعه‌شناس) در مورد کسانی که تولید‌کننده‌ی این نوع موسیقی هستند می‌توان به این جنبه توجه کرد که آنها با این شکل هنری و با این شیوه‌ی تولید دارند خودشان را از جریان‌های غالب و مسلط موسیقی متمایز می‌کنند و با این تمایز برای خودشان یک جور «سرمایه‌ی فرهنگی» دست و پا می‌کنند که البته قابل تبدیل به «سرمایه‌ی اقتصادی» هم هست. چون اگر شما جوانی باشید که بخواهید به دنیای موسیقی کنونی وارد شوید و همه‌ی این سلسله مراتب موجود و روابط آن را طی و تحمل کنید، خیلی دیر به سطح مورد توجه عموم می‌رسید. ولی این نوع تمایز‌گذاری به شما امکان می‌دهد علیه نظم موجود هنری و قالب‌های مسلط موسیقیایی شورش کنید و از مسیر میان‌بر بسرعت به جریانی موازی با جریان‌های مسلط بدل شوید (کما‌اینکه رپرها نیز همین مسیر را طی کرده‌اند). برای این تمایزبخشی شما ناچار به سمت اعتراض می‌روید، چون نفس تمایز عبارت است از متفاوت بودن از چیزی که هست؛ چیزی که غلبه دارد و مسلط است. بنابراین بذرهای اعتراض در خودِ مفهوم تمایز خوابیده. این اعتراض، هم خودش را در عصیان زبانی نشان می‌دهد هم در انتخاب ملودی‌ها، ریتم، سازبندی، ترکیب‌بندی‌ها، جنس صدا و... . در جامعه همیشه بین گروه‌‌های مختلف نوعی ستیز قدرت جریان دارد. این ستیز در حوزه‌ی سلیقه‌های هنری هم برقرار است. گروه‌هایی که از نظر قدرت دست بالا دارند، سعی می‌کنند بقیه را هم‌سلیقه‌ی خودشان کنند یا اگر شد آنها را از سلیقه‌شان محروم کنند. این موضوع فقط جنبه‌ی فنی یا ارزشی ندارد، بلکه با منافع مادی هم پیوند می‌خورد. گروه‌های قدرت‌مند گاهی برای حفظ این منافع به نوعی تروریسم شیک متوسل می‌شوند و به آن دسته از شکل‌های تولید هنری که با معیارهای مرسوم آن گروه مسلط هم‌خوانی ندارد، برچسب «ضد فرهنگ»، «مبتذل» یا «منحط» می‌زنند. در حالی که از نظر جامعه‌شناختی، ضدفرهنگ هم بخشی از فرهنگ است. این گروه‌‌های قدرت‌مند‌تر در واقع سعی می‌کنند با ترورِ فرهنگی اشکال هنریِ جدید مانع از به خطر افتادن موقعیت خودشان شوند. (باقری)

نوشته شده در پنجشنبه 4 اسفند 1390 توسط شهرزاد
مقام معظم رهبری

موضوعات
نویسندگان
آمار سایت
Blog Skin
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات