بانک مقالات ضدشیطان پرستی ، ضد فراماسونری ،ضد اومانیسم وضد صهیونیسم anti666
اندكی صبر ظهور نزدیك است...

بزرگ مردتاریخ

جستجو
لوگو دوستان

 پایگاه مقاومت بسیج نصر
جعبه حدیث

موضوع: اطلاعات عمومی -
بزرگ ترین داستان عالم

طبق محاسبه مرحوم دکتر احمد بیرشک در «گاهشماری ایرانی» واقعه کربلا به حساب گاهشماری شمسی می‌شود 21 مهر سال 59 شمسی. تاریخ شمسی هم که مثل قمری نیست که تغییر کند. موقعیت زمین نسبت به خورشید ثابت است و می‌شود با درآوردن اوقات شرعی شهر کربلا در این تاریخ، حرف‌های مقتل‌نویسان را به ساعت و دقیقه برگرداند. ما اینجا اوقات شرعی روز 21 مهر به افق کربلا (که در طول قرون حداکثر 3± دقیقه اختلاف می‌تواند داشته باشد) را استخراج کرده‌ایم و روایت مقتل‌نگارها را با این ساعت‌ها تنظیم کرده‌ایم.

5:47 اذان صبح

e8e448246d03b35eaa9e86611061c001.gif

5:47 اذان صبح

  امام(ع) بعد از نماز صبح برای اصحابش سخنرانی کرد. آنها را به صبر و جهاد دعوت کرد. و بعد دعا خواند: «اللهم انت ثِقَتی فی کل کَرب ... خدایا تو پشتیبان من هستی در هر پیشامد ناگواری»
 آن طرف نماز را به امامت عمر سعد خواند و بعد از نماز صبح به آرایش سپاه و استقرار نیرو مشغول شدند.

حدود 6
 امام حسین(ع) دستور داد تا اطراف خیمه‌ها خندق بکنند و آن را با خاربوته‌ها پر کنند تا بعد آن را آتش بزنند و مانع از حمله سپاه از پشت سر بشوند.

7:06 طلوع آفتاب کمی بعد از طلوع افتاب،  امام سوار بر شتری شد تا بهتر دیده شود. رو‌به‌روی سپاه کوفه رفت و با صدای بلند برای آنها خطبه‌ای خواند. صفات و فضایل خودش و پدر و برادرش را یادآوری کرد و اینکه کوفیان به امام‌(ع) نامه نوشته‌اند. حتی چند نفر از سران سپاه کوفه را مخاطب قرار داد و از حجار بن ابجر و شبث ربعی پرسید که مگر آنها او را دعوت نکرده‌اند؟ آنها انکار کردند. امام نامه‌هایشان را به طرف آنها پرتاب و خدا را شکر کرد که حجت را بر آنها تمام کرده است. یکی از سران جبهه مقابل از امام‌(ع) پرسید چرا حکم ابن زیاد را نمی‌پذیرد و آنها را از ننگ مقابله با پسر پیامبر نمی‌رهاند؟ اینجا امام آن جمله معروفشان را فرمودند: «ألا و انّ الدّعی بن الدّعی، قد رکَزَ بین اثنین: بین السّلة و الذلّة و هیهات منّا الذلّه ... فرد پستی که پسر فرد پست دیگری است، من را بین کشته شدن و قبول ذلت مجبور کرده. ذلت از ما دور است.» سخنرانی امام‌(ع) حدودا نیم ساعت طول کشیده است.

حدود 8
  بعد از سخنرانی امام‌(ع)، چند نفر از اصحاب آن حضرت به روایتی بریر که «سیّد القرّآء» (آقای قرآن خوان‌)ها‌ی کوفه بود (الفتوح) و به روایتی زهیر (تاریخ یعقوبی و طبری) خطاب به کوفیان سخنان مشابهی گفتند.
 بعد از سخنان زهیر و بریر، امام فریاد معروف «هل من ناصرٍ ینصرنی» را سر داد. چند نفری دچار تردید شدند؛ از جمله حر. فرد دیگری به نام ابوالشعثا و دو برادر که در گذشته عضو خوارج بودند، به طرف سپاه امام آمدند. بعید نیست که کسان دیگری هم با دیدن شدت گرفتن احتمال جنگ، از سپاه کوفه فرار کرده باشند.

حدود 9
 روز به وقت چاشت رسیده بود که شمر به عمر سعد پرخاش کرد که چرا این‌قدر تعلل می‌کند؟ عمر سعد عاقبت رضایت به شروع جنگ داد. اولین تیر را به سمت سپاه امام(ع) رها کرد و خطاب به لشگریانش فریاد زد: «نزد عبیدالله شهادت بدهید که من اولین تیر را رها کردم.» بعد از انداختن تیر توسط عمر سعد، کماندارهای لشکر کوفه همگی با هم شروع به تیراندازی کردند. امام به یارانش فرمود: «اینها نمایندۀ این قوم هستند. برای مرگی که چاره‌ای جز پذیرش آن نیست، آماده شوید.» چند نفر از سپاه امام در این تیرباران کشته شدند. (تعداد دقیق را نمی‌دانیم. تعداد کشتگان تیراندازی، با تعداد کشتگان حمله اول 50 نفر ذکر شده.)

حدود 10
   بعد از تیراندازی، یسار غلام زیاد بن اَبیه و سالم غلام ابن زیاد از لشکر کوفه برای نبرد تن به تن ابتدای جنگ بیرون آمدند. عبدالله بن عمیر اجازه نبرد خواست. امام حسین (ع) نگاهی به او کرد و فرمود: «به گمانم حریف کُشنده‌ای باشی.» عبدالله آن دو نفر را کشت. البته انگشتان دست چپش قطع شد.
 بعد از این نبرد تن به تن، حمله سراسری سپاه کوفه شروع شد. ابتدا حجار به جناح راست سپاه امام حسین (ع) حمله کرد؛ اما حبیب و یارانش در برابر او ایستادگی کردند. زانو به زمین زدند و با نیزه‌ها حمله را دفع کردند. همزمان شمر به جناح چپ سپاه امام‌(ع) حمله برد. زهیر و یارانش به جنگ مهاجمین رفتند. خود شمر در این حمله زخم برداشت. بعد از عقب‌نشینی هر دو جناح کوفی، عمر سعد 500 تیرانداز فرستاد که دوباره سپاه امام(ع) را تیرباران کردند. در این تیرباران و آن حملات، علاوه بر از پادرآمدن هر 32 اسب لشکریان امام‌(ع)، تعدادی دیگر از اصحاب شهید شدند. الفتوح آن نفرات را 50 نفر و ابن شهر آشوب 38 نفر ذکر کرده. اولین شهید، ابوالشعثا بود (این ابوالشعثا تیرانداز بود و 8 تیر انداخت که 5نفر از دشمن را کشت. امام‌(ع) او را دعا کرد.)
 گروهی از سپاه شمر خواستند از پشت سر به امام‌(ع) حمله کنند که با آتش خندق مواجه شدند. زهیر و 10 نفر به آنها حمله کردند.

حدود 11
 بعد از این حملات، امام‌(ع)دستور تک تک به میدان رفتن را داد. اصحاب با هم قرار گذاشتند تا زنده‌اند نگذارند کسی از بنی‌هاشم  به میدان برود. انگار برای کشته شدن با هم مسابقه داشتند. ‌بعضی «در مقابل نگاه امام‌(ع)» شهید شدند. یکی از اولین کسانی که کشته شد، پیرمرد زاهد، بریر بود. مسلم بن عوسجه بعد از او کشته شد. حبیب بر سر بالین او رفت و گفت کاش می‌توانستم وصیت‌های تو را اجرا کنم. مسلم با دست امام حسین(ع) را نشان داد و گفت: «وصیت من این مرد است».
  یک بار هفت نفر از اصحاب امام‌(ع) در محاصره واقع شدند، حضرت عباس(ع) محاصره آنها را شکست و نجاتشان داد.

12:50 اذان ظهر
  حبیب بن مظاهر وقت اذان ظهر شهید شد. چون که نوشته‌اند امام(ع) خطاب به اصحاب گفت یکی برود با عمر سعد مذاکره بکند و بخواهد برای نماز ظهر جنگ را متوقف کنیم. یکی از لشکر کوفه صدا زد: «نماز شما قبول نمی‌شود.» حبیب به او گفت: «ای حمار! فکر می‌کنی نماز شما قبول می‌شود و نماز پسر پیامبر(ص) قبول نمی‌شود؟» به جنگ او رفت اما دوستانش به کمکش آمدند و حبیب کشته شد. امام(ع) از شهادت حبیب متاثر شد و برای اولین بار در روز عاشورا گریست. رو به آسمان کرد و گفت: «خدایا رفتن جان خودم و دوستانم را به حساب تو می‌گذارم.»
 امام‌(ع) نماز را شکسته و به قاعده «نماز خوف» خواند. گروهی از اصحاب به امام‌(ع) اقتدا کردند و بقیه به جنگ پرداختند. زهیر و سعید بن عبدالله حنفی خودشان را سپر امام کردند. سعید بن عبدالله 13 تیر و نیزه خورد و به شهادت رسید. در آخرین نفس از امام پرسید: «آیا وفا کردم؟»

حدود 13
 30 نفر از اصحاب امام(ع) تا وقت نماز زنده بودند و بعد از این ساعت شهید شدند؛ از جمله زهیر و حر.
 بعد از کشته شدن اصحاب، نوبت به بنی هاشم رسید. اولین نفر، علی اکبر پسر امام حسین(ع) بود. البته الفتوح عبدالله بن مسلم بن عقیل را اولین شهید بنی هاشم خوانده است. این عبدالله بن مسلم، به طرز ناجوانمردانه‌ای شهید شد. شهادت او بر جوانان بنی هاشم گران آمد. دسته جمعی سوار شدند و به دشمن حمله بردند. امام آنها را آرام کرد. فرمود: «ای پسرعموهای من بر مرگ صبر کنید. به خدا پس از این هیچ خواری و ذلتی نخواهید دید.

حدود 14


 28 نفر از مردان بنی هاشم کشته شدند: 7 برادر امام حسین(ع)، 3 پسر از امام حسن(ع)، 2 پسر امام حسین(ع)، 2 نوه جعفر بن ابیطالب، 9 نفر از آل عقیل و بقیه از نوادگان باقی عموهای پیامبر. یکی از کشتگان نوة ابولهب بود.
  عاقبت امام حسین(ع) و حضرت عباس تنها ماندند. عزم کردند تا دو نفری به قلب دشمن بزنند و آخرین سواری را با هم انجام بدهند. دشمن بین دو برادر فاصله انداخت. عباس دلاور در محاصره کشته شد. امام(ع) برای دومین بار بعد از مرگ برادر عزیزش گریه کرد و فرمود «اکنون دیگر پشتم شکست.» امام(ع) به لب فرات رسید، خواست مشتی آب بنوشد، یکی تیری زد که به چانه امام‌(ع) اصابت کرد؛ امام(ع) خونی را که توی مشتش جمع شده بود به آسمان پاشید.

حدود 15
  امام(ع) به طرف خیمه‌ها برگشت تا خداحافظی بکند. همچنین پیراهنش را پاره پاره کرد و پوشید تا بعدا در وقت غارت کردن توسط دشمن برهنه‌اش نکنند. وقت وداع با اهل بیت، کودک شیرخواره او (یعقوبی می گوید در همان روز به دنیا آمده بود اما بقیه چنین نمی‌گویند) توسط تیر حرمله کشته شد. امام(ع) رو به آسمان کرد و فرمود: «خدایا اگر نصرتت را از ما دریغ کردی، این را در مقابل چیزی قرار بده که برای ما بهتر است.»
 امام(ع) به میدان رفت اما کمتر کسی حاضر به مقابله با ایشان می‌شد. بعضی تیر می‌انداختند و بعضی از دور نیزه پرتاب می‌کردند. شمر و ده نفر به مقابله امام(ع) آمدند. بعد از شهادت امام(ع)، بر پیکر مبارکش جای 33 زخم نیزه و 34 زخم شمشیر شمرده شد.
  امام(ع) در آستانه مهاجرت بود اما کسی جرات نمی‌کرد به سمت ایشان برود. اهل حرم از صدای ذوالجناح متوجه شده و بیرون دویدند.  کودکی به نام عبدالله بن حسن (ع) دوید و به طرف امام آمد. او را در بغل عمویش کشتند. امام برای سومین بار ناراحت شدند و کوفیان را نفرین کردند: «خدایا باران آسمان و روییدنی زمین را از ایشان بگیر!»

16:06 اذان عصر
  وقت شهادت امام(ع) را وقت نماز عصر گفته‌اند. روایت تاریخ طبری به نقل از وقایع‌نگار لشکر عمر سعد  چنین است: «حمید بن مسلم گوید: «به خدا هرگز شکسته ای را ندیده بودم که فرزند و کسان و یارانش کشته شده باشند و چون او محکم و دل آرام باشد ... گوید: در این حال بود که زینب(س) دختر فاطمه  به طرف وی آمد. در حالی‌که می‌گفت: «کاش آسمان به زمین می‌افتاد.» زینب(س) به عمر سعد خطاب کرد: «ای عمر! اباعبدالله را می‌کشند و تو نگاه می‌کنی؟» گوید: اشک‌های عمر را می‌بینم که بر دو گونه و ریشش روان بود. و روی از زینب بگردانید. حمید بن مسلم گوید: پیش از آن که کشته شود شنیدمش که می‌گفت «به خدا پس از من کس را نخواهید کشت که خدای از کشتن او بیش از کشتن من بر شما خشم آرد.» گوید: آن‌گاه شمر میان کسان بانگ زد که «وای شما منتظر چیستید؟ مادرهایتان به عزایتان بنشینند، بکشیدش!» گوید در این حال سنان بن انس حمله برد و نیزه در او فرو برد ...»

حدود 17
  بعد از شهادت امام(ع)، عده‌ای لباس‌های آن حضرت را غارت می‌کنند. تمام این افراد بعدا به مرض‌های لاعلاج دچار شدند.
 غارت عمومی اموال امام حسین(ع) و همراهانش آغاز می‌شود. عمر سعد ساعتی بعد دستور توقف غارت را داد و حتی نگهبانی برای خیمه‌ها گذاشت.
 یکی از شیعیان بصره به اسم سوید بن‌مطاع بعد از شهادت امام به کربلا می‌رسد. برای دفاع از حرم امام می‌جنگد و کشته می‌شود.
 ابتدا سر امام را جدا می‌کنند و به خولی می‌دهند تا همان شبانه برای ابن زیاد ببرد. بعد به دستور عمر سعد بر بدن مطهر امام و یارانش اسب می‌دوانند تا استخوان‌هایشان هم خرد شود.

18:49 اذان مغرب 

کشتگان لشگر کوفه را جمع می‌کنند. تعداد این افراد، 88 نفر است.
  داستان این‌طور تمام می‌شود که درحالی که عمر سعد دستور جماعت نماز مغرب را می‌داده، سنان بن انس بین مردم می‌تاخته و رجز می‌خوانده که «افسار و رکاب اسب مرا باید از طلا بکنید؛ چرا که من بهترین مردمان را کشته‌ام.»

گروه مجلات همشهری

برچسب ها: ساعت شمارحوادث روز عاشورا، بانك مقالات شیطان پرستی-آنتی666-دجال-صهیونیسم-ماهواره-اسلام ستیزی-ایران هراسی-جنبش مصاف-استادرائفی پور-مبارزه با صهیونیسم بین الملل-بنای آزاد-شیطان پرستی در ورزش- نسل كشی مسلمانان-آخرین اخبارجهان اسلام-جنایات صهیونیست ها درفلسطین، اس ام عید فطرجدید- بانك مقالات ضدشیطان پرستی وضد اومانیسم وضدفراماسونری و ضد صهیونیسم-جنبش مصاف-آنتی666-عكسهایی ازتاریخ معاصر-مبارزه با وهابیت-تاریخچه وهابیت-بزرگان وهابیت-جنایات وهابیت-تحلیل روز-اس ام اس جدید-پیامك مناسبتی-پیام كوتاه سركاری-فساد اخلاقی-همجنس بازی-ترویج اباحه گرایی-امامت-مهدویت-ظهور-روانشناسی-فراماسونری-بنای آزاد-فراموشخانه-میرزاملكم خان-دانلودآهنگ جدید-هنرمندان-عاشورا-قرآن واهل بیت-تهمت به پیامبر-سنت شكنی به اسم پیامبر-تاریخ تشیع-صفویه-امت رسول الله-سنن نبوی-سقیفه بنی ساعده-اسلام ستیزی-ایران هراسی-مسلمان كشی -تروریسم-قربانیان تروریسم-بنیادهابیلیان-خانواده شهدای ترور-ولایت فقیه-جنبش سبز-اپوزوسیون-سكس-دوم خرداد-اصلاحات-خاتمی-كروبی-موسوی-حبس خانگی- نسل كشی درفلسطین-حمله بودائیان به مسلملنان درمیانمار -محورمقاومت-حزب الله لبنان-بانك مقالات ضدشیطان پرستی-همه چیز درباره اسرائیل-مدعیان دروغین-موعود-منجی-آخرالزمان-امیرتتلو-عادات وآداب ورسوم شیطان پرستان-عكس شیطان پرستی-همه چیزدرباره شیطان پرستی-همه چیزدرباره فمنیسم واومانیسم -سخنرانی های امام خامنه ایی خبرگان رهبری-دولت اسلامی-گروههای تكفیری-سخنرانی استاد رائفی پور،

نوشته شده در یکشنبه 11 آبان 1393 توسط شهرزاد
مقام معظم رهبری

موضوعات
نویسندگان
آمار سایت
Blog Skin
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic